امام علی علیه السلام میفرمایند: با علما معاشرت کن تا علمت زیاد، ادبت نیکو، و جانت پاک شود. غررالاحکم و دررالکلم
پنج شنبه ٠٢ خرداد ١٣٩٨
مقالات

مرگ، تقدیری که خواهد آمد!
مرگ ما را با دنیایی نو روبه‌رو می‌کند که تمام عواملش شگفت‌انگیز است. با نمایان شدن عالم غیب، معیارها و بینش‌های دیگر اساس ارزش‌ها و ارزیابی‌ها می‌شود. مرگ، حقیقت ناشناخته و یا کم‌شناخته‌ای نیست؛ موضوعی است که بعد از دو مقوله «خدا» و «دین»، آشناترین مفهوم زندگی و حیات بشری است و انسان از روزی که پای بر قلمرو حیات نهاده، با این پدیده آشنایی عینی و ملموس داشته است.
 ادامه خبر >>

جادوگرانی که جانشین خدا می شوند!
امروزه در کشور ما دستِ کم 50 جریان فعال در حوزه معنویت و عرفان وجود دارد که نود در صد آن‏ها وارداتی‏اند. یکی از شاخص‏های مشترک این گروه‏ها، وجود تناقض در اندیشه یا مرام این گروه‏‏هاست.
 ادامه خبر >>

قرآن از دیدگاه مشاهیر
قرآن مردم را به صدقه و احسان و عفّت و بزرگواری و اعتدال و میانه روی تشویق نموده و آنها را به اهمیت وفای به عهد و پیمان خوانده و به دوستی با همسایگان و پیوست با خویشاوندان و دادن حقوق مستحقان و مراعات حال بیوه زنان و درماندگان و اهتمام در امر یتیمان و بی پدران دستور داده است.
 ادامه خبر >>
کمال گرایی از نوع مثبت!
اخبار > دلیلی برای قطع رزق و روزی !
 


دلیلی برای قطع رزق و روزی !


 




کمیل بن زیاد نقل کرده مى‏گوید: امیر المۆمنین (علیه السلام) همواره به نیکى بر پدر و مادر تشویق مى‏کرد و مى‏فرمود: «فرزندان من! بر شما باد به نیکى بر پدر و مادر که در دعاى آنها هم بهبودى است و هم نابودى».


 




والدین پیر در خانه‌ی فرزندان

ابو الحسین احمد بن حمزه سلمى از ابو على حسن بن احمد مقرى و او از حافظ ابو نعیم به نقل از محمد بن حمید از قول عبد اللّه بن سعید رقّى و او از یزید بن محمد بن سنان از قول پدرش از جدّش نقل کرد که حسن بن على (علیه السلام) فرمود: «در آن میان که با پدرم‏ مشغول طواف خانه خدا بودیم و صداها خاموش و چشمها به خواب رفته بود، ناگاه شنیدم که هاتفى با صداى حزین مى‏گفت: 


یا من یجیب دعا المضطرّ فى الظّلم‏                    


 یا کاشف الضرّ و البلوى مع الألم‏


قد نام و فدک حول البیت و انتبهوا                  


یدعوا و عینک یا قیوم لم تنم‏


هب لى بجودک فضل العفو عن جرمى‏               


 یا من الیه اتى الحجّاج فى الحرم‏


إن کان عفوک لا یرجوه ذو سرف‏                      


 فمن یجود على العاصین بالکرم‏ 


(یعنی: اى که در تاریکی‌ها دعاى بیچارگان را اجابت مى‏کنى ، اى برطرف‏کننده گرفتارى و مصیبت و درد! مهمانان تو اطراف خانه‏ات خوابیدند و بیدار شدند؛ تو را مى‏خوانند در حالى که اى قیوم چشم تو را خواب نمى‏برد. به بخشندگى و کرم زیادت از گناه من درگذر! اى که حاجیان در این حرم به درگاه تو آیند! اگر گنهکار به گذشت تو امید نبندد، پس چه کسى بر گنهکاران از روى کرم مى‏بخشد؟!)حسن (علیه السلام) مى‏گوید: پدرم فرمود: پسرم آیا صداى کسى را که براى گناهش ندبه مى‏کند و از پروردگارش طلب مغفرت مى‏نماید، مى‏شنوى، برو او را نزد من بیاور. مى‏گوید: رفتم و به او گفتم: پسر عم رسول خدا را دریاب! گفت: به چشم، اطاعت مى‏کنم، سپس آمد و به پدرم سلام داد و پدرم جواب سلام او را داد، پرسید اسمت چیست؟ گفت: منازل بن لاحق، فرمود: تو از مردم عربى؟ عرض کرد: آرى، فرمود: تو را چه شده؟ و جریان تو چیست؟ او گریه کرد و گفت: چه باشد داستان کسى که گناهانش او را به زانو در آورده و عیب‌هایش او را زمین‏گیر کرده است! فرمود: شرح حالت را بگو!




پسران من از دعاى والدین بترسید زیرا در دعاى ایشان رشد و بهبودى و بیچارگى و نابودى نهفته است




گفت: من جوان بودم و سرگرم لهو و لعب و ساز و نواز، پدرى داشتم که مرا بسیار نصیحت مى‏کرد و مى‏گفت: پسرم از لغزش‌هاى جوانى برحذر باش که خدا را سطوت‌ها و عذاب‌هایى است که از ستمکاران دور نیست و او هر چه بیشتر به من نصیحت مى‏کرد من به زدن او ادامه مى‏دادم تا این که روزى به من اصرار کرد و من با کتک او را رنجاندم و او قسم خورد که به بیت اللّه خواهد آمد و به پرده کعبه خواهد آویخت و به من نفرین خواهد کرد؛ به مکه آمد و به پرده کعبه آویخت و بر من نفرین کرد و گفت:


                               یا من إلیه إلى الحجّاج قد قطعوا                      أرض التّهامة من قرب و من بعد


                                 إنّى أتیتک یا من لا یخیّب من‏                          یدعوه مبتهلا بالواحد الصّمد


                                   هذا منازل لا یرتد عن عققى‏                          فخذ بحقى یا رحمن من ولدى‏


                                   و شلّ منه بحول منک جانبه‏                           یا من تقدّس لم یولد و لم یل


روزی

(یعنی: اى کسى که حاجیان، راه سرزمین حجاز را از راه دور و نزدیک به سوى او درمى‏نوردند همانا من به درگاه تو آمده‏ام، اى کسى که هیچ درخواست کننده‏اى که به تو یکتاى بى‏نظیر پناهنده شود ناامید نمى‏کنى! این جایگاه‌هاى غیر قابل برگشت از عاق ‏کردن‌هاى من است پس اى خداى رحمان حق مرا از فرزندم بگیر و به قدرت خود یک طرف بدنش را فلج کن اى خدایى که منزّهى، نه کسى از او زاییده و نه او از کسى! زاییده شده است.)               


مى‏گوید: به خدا قسم، هنوز سخن وى تمام نشده بود که این بلایى که مى‏بینید بر من نازل شد آنگاه طرف راست بدنش را نشان داد که خشکیده است، گفت: همواره در صدد کسب رضاى او بر آمده و برایش کوچکى کردم و درخواست بخشش و گذشت نمودم تا این که دلش به حال من سوخت و وعده داد، به آن جا که بر من نفرین کرده، بیاید و در همان ‏جا براى من دعا کند.


مى‏گوید: من او را به شترى که تازه زایمان کرده بود سوار کردم و خود به دنبالش راه افتادم تا به وادى اراک رسیدیم، پرنده‏اى از درختى پرواز کرد و آن شتر را رم داد و پدرم را بین سنگ‌ها پرت کرد و سرش شکست و از دنیا رفت و در همان جا به خاک سپردم و خود ناامید آمدم و بزرگترین چیزى که من رو به رویم این است که جز گرفتار به عقوق پدر چیزى از خود نمى‏دانم.




در سوره اسراء می فرماید: «پروردگارت حکم کرد که به جز او را نپرستید و به پدر و مادر نیکی کنید. اگر یکی از آن دو یا هر دو در نزد تو به سنّ پیری رسیدند به آنان اف نگو و تندی مَکن و با آنان به ملایمت و نرمی سخن گو، در برابر آنان تواضع و مهربانی پیشه کن و برای آنان دعا کن و بگو: رَبِّ ارْحَمْهُما کما رَبَّیانی صَغیراً؛




امام حسن (علیه السلام) مى‏گوید: پدرم پس از شنیدن سخنان وى فرمود: بشارت باد ترا که یارى خدا بر تو فرا رسید، سپس دو رکعت نماز خواند و به او دستور داد که نیم‏تنه‏اش را بنمایاند و چند بار براى او دعا کرد و مرتب بازگو مى‏کرد و دستش را به آن طرف خشک‏شده بدن او مى‏کشید تا سلامتى را بازیافت نزدیک بود که هوش از سرش برود، پدرم به وى گفت: اگر پدرت قبلا براى تو دعا نکرده بود من دعا نمى‏کردم، آنگاه فرمود: پسران من از دعاى والدین بترسید زیرا در دعاى ایشان رشد و بهبودى و بیچارگى و نابودى نهفته است.


 


ادای حق پدر و مادر


پدر و مادر حقوق بسیاری بر فرزندان دارند. خداوند کریم در چند جای قرآن، فرزندان را بر ادای حق پدر و مادر سفارش کرده است.


در سوره اسراء می فرماید: «پروردگارت حکم کرد که به جز او را نپرستید و به پدر و مادر نیکی کنید. اگر یکی از آن دو یا هر دو در نزد تو به سنّ پیری رسیدند به آنان اف نگو و تندی مَکن و با آنان به ملایمت و نرمی سخن گو، در برابر آنان تواضع و مهربانی پیشه کن و برای آنان دعا کن و بگو:


رَبِّ ارْحَمْهُما کما رَبَّیانی صَغیراً؛ (اسراء (17) آیه 24)





اى کسى که حاجیان، راه سرزمین حجاز را از راه دور و نزدیک به سوى او درمى‏نوردند همانا من به درگاه تو آمده‏ام، اى کسى که هیچ درخواست کننده‏اى که به تو یکتاى بى‏نظیر پناهنده شود ناامید نمى‏کنى! این جایگاه‌هاى غیر قابل برگشت از عاق‏کردن‌هاى من است پس اى خداى رحمان حق مرا از فرزندم بگیر و به قدرت خود یک طرف بدنش را فلج کن اى خدایى که منزّهى، نه کسى از او زاییده و نه او از کسى! زاییده شده است





 


نتیجه دعا برای پدر و مادر


شخصى به حضور على (علیه السلام) آمد و عرض كرد: من خود را در معاش زندگى، در تنگنا مى بینم


امام على (علیه السلام) فرمود: گویا با قلم گره خورده چیزى مى نویسى؟


و عرض كرد: نه.


امام فرمود: گویا با شانه شكسته، (موى سر و صورتت) را شانه مى كنى؟


او عرض كرد: نه.


امام فرمود: گویا جلو شخصى كه سنش از تو بیشتر است راه مى روى؟


او عرض كرد: نه.


امام فرمود: گویا بعد از فجر (آغاز نماز صبح) مى خوابى؟


او عرض كرد: نه


امام فرمود: گویا دعا براى پدر و مادر را ترك مى كنى؟


او عرض كرد: آرى اى امیرمۆ منان!


امام على(علیه السلام) فرمود: پدر مادر را در دعا بیاد آر، زیرا من ار رسول خدا شنیدم مى فرمود:


«ترك الدعاء للوالدین یقطع الرزق : دعا نكردن براى پدر و مادر، موجب قطع رزق و روزى مى گردد» (المخازن ، ج 1، ص 288، (نقل از داستان‌هاى صاحبدلان ، ج 2، ص 136). اینك توجه كنید كه اگر ترك دعا براى پدر و مادر، این چنین نتیجه شوم داشته باشد، آزار آنها چه نتیجه اى خواهد داشت؟


بخش اخلاق و عرفان اسلامی تبیان


 




منابع:


سایت انصار الخمینی


کتاب عاقبت و کیفر گناهکاران


سایت حوزه


شرح حال و فضائل خاندان نبوت  ، سبط بن جوزى وفات: 654 ق، مترجم محمدرضا عطائى، صفحه 218 تا 220

برای این خبر نظری ثبت نشده است
نظر شما
نام :
ايميل : 
*نظرات :
متن تصویر را وارد کنید:
 

خروج




اطلاعیه